برج آوید

در پروژه آوید، نما در مرز میان حجم و نور شکل می‌گیرد؛ جایی که خطوط عمودی، ریتمی منظم به بنا می‌دهند و نور، این ریتم را در شب دوباره تعریف می‌کند. سطوح روشن و تیره در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند تا عمق و لایه‌های نما بیش از آنکه صرفاً دیده شوند، ادراک شوند.

در اینجا نور تنها بر روی عناصر معماری تأکید نمی‌کند؛ خود به بخشی از ساختار نما تبدیل می‌شود. امتدادهای نورانی در کناره‌ها، در کنار نور گرم سطوح میانی، تضادی ایجاد می‌کنند که فرم ساختمان را در تاریکی برجسته‌تر می‌سازد.

آوید، روایتی از معماری در شب است؛ جایی که نور، حجم را از نو ترسیم می‌کند و به نما، حضوری متفاوت می‌بخشد.